به اکثر آزمایشگاههای شیمی آلی - بروید، چه یک مرکز آموزشی دانشگاه، یک طبقه سنتز صنعتی، یا یک آزمایشگاه کنترل کیفیت در یک کارخانه شیمیایی - و معمولاً در عرض پنج دقیقه همان مشکل را خواهید دید. این معرف ها نیست. SOPهای روی دیوار نیستند. این مبلمان است که همه چیز را کنار هم نگه می دارد. یا دقیق تر، مبلمانی که تحت شرایطی که هرگز برای کار کردن با آن طراحی نشده بود، به آرامی از هم می پاشند.
بنابراین قبل از ممیزی بعدی، نزدیک-نداشتن، یا خوردگی{1}}تجهیزات مرتبط- بعدی، باید پرسید: آیا زیرساخت آزمایشگاه شما واقعاً برای کارهای شیمی آلی ساخته شده است؟

نقاط درد واقعی که هیچ کس برای آن بودجه نمی کند
شیمی آلی برای هر چیزی که لمس می کند سخت است. شما روزانه با حلال های فرار مانند استون، اتانول و دی کلرومتان سر و کار دارید. شما در حال انجام واکنش هایی هستید که بخارات اسیدی، بخارهای سوزاننده و گاهی اوقات گرمای زیادی تولید می کنند. محیط شیمیایی داخل یک آزمایشگاه ارگانیک واقعاً تهاجمی است - و اکثر مبلمان استاندارد آزمایشگاهی به سادگی برای آن رتبه بندی نمی شوند.
خوردگی قاتل آهسته است
نیمکت های قاب فلزی-بدون پوشش مقاوم در برابر مواد شیمیایی-در لحظه ای که ریختن حلال به روال تبدیل می شود، شروع به اکسید شدن می کند. سطوح کار لمینت در اثر تماس طولانی مدت با حلال های آلی حباب و لایه لایه می شود. هنگامی که سطح نیمکت تخریب می شود، به یک خطر آلودگی تبدیل می شود، نه فقط یک چشم. مدیران آزمایشگاه اغلب تا زمانی که در بودجه عرضه آنها گنجانده نشده است متوجه آسیب آن نمی شوند.
قرار گرفتن در معرض دود دست کم گرفته می شود
بسیاری از آزمایشگاه ها به یک واحد تکیه می کنندهود بخارروی یک دیوار قرار دهید، سپس از کارکنان انتظار داشته باشید که معرف های باز را در سراسر اتاق حمل کنند تا از آن استفاده کنند. قرار گرفتن در معرض واقعی در حمل و نقل - و در آزمایشگاههایی اتفاق میافتد که تهویه از ابتدا در چیدمان مبلمان طراحی نشده است. یک هود بخار یکپارچه خوب-تنها جعبه ای با ارسی نیست. نیاز به فاصله مناسب جریان هوا، پوشش داخلی مقاوم در برابر مواد شیمیایی، و قرارگیری متناسب با جریان کار واقعی دارد، نه فقط با فضای موجود دیوار.
ذخیره سازی معرف بطور مزمن به هم ریخته است
آزمایشگاههای ارگانیک مواد قابل اشتعال، اکسیدکنندهها و خورندهها را در زیر نیمکتها، روی قفسههای باز و داخل کابینتهای{0}منظور عمومی که تفکیک صفر را ارائه میکنند، جمعآوری میکنند. این سهل انگاری نیست - این معمولاً یک سیستم ذخیره سازی است که در وهله اول هرگز برای جداسازی شیمیایی ساخته نشده است. وقتی مواد قابل اشتعال در کنار اکسید کننده ها قرار می گیرند زیرا جای دیگری برای قرار دادن آنها وجود ندارد، این یک مشکل چیدمان مبلمان است، نه مشکل پرسنل.
چه هدفی-مبلمان آزمایشگاه ساخته شده واقعاً تغییر میکند
این راه حل پیچیده نیست، اما نیاز به در نظر گرفتن مبلمان آزمایشگاهی به عنوان زیرساخت ایمنی عملکردی دارد و نه صرفاً فضای کار فیزیکی.
نیمکت های آزمایشگاهیبرای شیمی آلی باید سطوح کاری رزین اپوکسی یا فنولیک داشته باشد - که هر دو در برابر حملات شیمیایی، گرما و رطوبت بسیار بهتر از لمینت استاندارد مقاومت می کنند. قابها نیاز به ساختار پودری یا ضد زنگ دارند و فضای زیر نیمکت باید با در نظر گرفتن تهویه طراحی شود، نه اینکه بهعنوان ذخیرهسازی مقاومسازی شود.
هودهای بخورباید با حجم و نوع شیمی انجام شده مطابقت داده شود. آزمایشگاهی که روزانه استخراج حلال را انجام می دهد، نسبت به آزمایشگاهی که گاه به گاه هضم اسیدی انجام می دهد، نیازهای جریان هوای متفاوتی دارد. پوشش داخلی هود با روکش پلیپروپیلن یا فولاد اپوکسی-در معرض قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی بدون تخریب - قرار میگیرد که هم برای طول عمر و هم برای حفظ حرکت هوای تمیز و بدون آلودگی اهمیت دارد.
کابینت مخصوص نگهداری مواد شیمیایی- نه فقط کمدهای قفل شونده - با محفظههای جداگانه برای مواد قابل اشتعال، خورندهها و اکسیدکنندهها، مشخصات خطر آزمایشگاه را بهطور چشمگیری تغییر میدهد. -لولاها، درگاههای تهویه، و پایههای نگهدارنده-خود بسته شونده-خوب-نمیباشند. آنها چیزی هستند که ذخیره سازی سازگار را از یک مسئولیت جدا می کنند.
خط پایین
آزمایشگاههای شیمی آلی در ممیزی ایمنی به دلیل شیمی بد شکست نمیخورند. آنها شکست می خورند زیرا محیط فیزیکی برای پشتیبانی از شیمی در حال انجام مشخص نشده بود. درست کردن آن قبل از سفارش اولین معرف شروع می شود - با مشخصات مبلمان شروع می شود. و این مکالمه ای است که ارزش آن را دارد.


