تقریباً به هر آزمایشگاه تحقیقاتی بروید، یک کابینت نگهداری مواد شیمیایی را باز کنید و حداقل یک بطری را پیدا خواهید کرد که باید ماه ها پیش دور انداخته می شد. هیچ کس آن را پرچم گذاری نکرد. کسی تستش نکرد فقط همانجا نشسته بود و بی سر و صدا هر سنجشی را که لمس می کرد تضعیف می کرد.
ماندگاری معرفهای شیمیایی موضوعی است که هر متخصص آزمایشگاهی فکر میکند - را درک میکند تا زمانی که یک دسته QC ناموفق یا یک ممیزی نظارتی مجبور به بررسی دقیقتر شود.

چرا تاریخ انقضا گمراه کننده است
تاریخ چاپ شده روی برچسب معرف فرض می کند که بطری هرگز باز نشده و در شرایط ایده آل نگهداری شده است. که تقریباً هیچ معرف در استفاده فعال را توصیف نمی کند.
هنگامی که مهر و موم را بشکنید، تخریب سریعتر می شود. هیدروکسید سدیم CO2 اتمسفر را ظرف چند هفته جذب می کند. 30 درصد پراکسید هیدروژن پس از باز شدن، اکسیژن فعال را به سرعت از دست می دهد. استونیتریل با درجه HPLC{3}}اگر کلاهک بین تزریق ها شل بماند، رطوبت را جذب می کند.
تکیه بر تاریخ های چاپ شده به تنهایی یکی از رایج ترین اشتباهات - و پرهزینه ترین - در نگهداری مواد شیمیایی آزمایشگاهی است.
عمر مفید معرف های رایج
| معرف | باز نشده | بعد از باز شدن | ریسک کلیدی |
| اسید کلریدریک (conc.) | 2-3 سال | 1-2 سال | از دست دادن بخار |
| هیدروکسید سدیم (جامد) | 2 سال | 6-12 ماه | جذب CO2 |
| پراکسید هیدروژن (30%) | 1-2 سال | 3-6 ماه | تجزیه حرارتی |
| اتانول (گرید تحلیلی) | 3-5 سال | 12-18 ماه | جذب آب |
| استونیتریل (گرید HPLC) | 3-5 سال | 1-2 سال | جذب رطوبت |
| پرمنگنات پتاسیم | 2-3 سال | 6-12 ماه | واکنش اکسید کننده |
| دی اتیل اتر | 1-2 سال | 3-6 ماه | تشکیل پراکسید |
| فرمالین (10%) | 2 سال | 6-12 ماه | پلیمریزاسیون |
همه محدوده ها از محل دریافت، ذخیره معرف شیمیایی مناسب را فرض می کنند. هر گونه انحراف در دما، نور یا رطوبت می تواند این ارقام را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
چگونه شرایط ذخیره سازی بی سر و صدا عمر معرف را کوتاه می کند
دما مهمه نور، رطوبت و تهویه هم همینطور. یک معرف حساس به نور که در یک قفسه باز در زیر نور فلورسنت باقی میماند بسیار سریعتر از یک معرف ذخیره شده در یک کابینت مخصوص ذخیرهسازی مواد شیمیایی تجزیه میشود. حلال های فرار که بدون تهویه مناسب ذخیره می شوند، هم خطر ایمنی و هم مشکل تجزیه سریع ایجاد می کنند.
هدف-راه حل های ذخیره سازی آزمایشگاهی ساخته شده -کابینت های جداسازی اسید و باز, کابینت حلال قابل اشتعال با تهویه, دما{0}}واحدهای کنترل شده برای استانداردهای حساس به سرما-- بیش از برآورده کردن الزامات انطباق انجام دهند. آنها به طور مستقیم عمر معرف قابل استفاده را افزایش می دهند و از قابلیت اطمینان نتایج شما محافظت می کنند. ارتقاء از قفسه بندی معمولی به سیستم های ذخیره سازی مواد شیمیایی مناسب یکی از{3}}بالاترین سرمایه گذاری هایی است که یک آزمایشگاه می تواند انجام دهد.
نشان می دهد که یک معرف زود تجزیه شده است
این شاخص ها قبل از تاریخ انقضا ظاهر می شوند و شایسته توجه فوری هستند:
- تغییر رنگ غیرمنتظره یا کدر شدن در محلول های معمولی شفاف
- در محلول هایی که باید همگن باشند رسوب می کنند
- بوی غیر معمول در مواد شیمیایی فرار
- عملکرد ناموفق در استاندارد مرجع شناخته شده
هر یک از اینها باید قبل از استفاده بیشتر از معرف قرنطینه و بررسی شود.
کارهایی که آزمایشگاههای با عملکرد عالی- متفاوت انجام میدهند
آزمایشگاه هایی که عمر مفید مواد شیمیایی را به خوبی مدیریت می کنند چند عادت مشترک دارند. آنها تاریخ باز شدن را مستقیماً روی برچسب بطریها - هر بطری، هر بار، بدون استثناء ثبت میکنند. آنها ابتدا چرخش-در-اولین-خارج را از طریق سازمان کابینت اعمال میکنند، نه حافظه فردی. آنها ممیزی سه ماهه موجودی را انجام می دهند و اسناد را به درستی دفع می کنند.
افسران تدارکات در این آزمایشگاه ها از داده های دقیق مصرف کار می کنند. ناظران QA در تمام مکان های ذخیره سازی مواد شیمیایی قابل مشاهده هستند. برای هجده ماه هیچ چیز در قفسه پشتی بی خبر نمی ماند.
غذای آماده عملی
تاریخ انقضای چاپ شده را به عنوان آخرین کلمه در مورد کیفیت معرف تلقی نکنید. شروع به ضبط تاریخ افتتاح کنید. شرایط ذخیره سازی خود را صادقانه بررسی کنید. اگر کابینت ذخیره مواد شیمیایی فعلی شما نتواند مواد ناسازگار را جدا کند یا رطوبت و دما را کنترل کند، برخلاف دادههای شما کار میکند.
علم قابل اعتماد با مواد قابل اعتماد شروع می شود. مواد قابل اطمینان با ذخیره سازی عمدی و ساختاریافته - و تیم آزمایشگاهی که تفاوت بین تاریخ روی برچسب و یکپارچگی واقعی معرف را می داند شروع می شود.